Als mensen klagen over het binnenklimaat kun je een adviseur inhuren maar allereerst zou je ook zelf een paar metingen kunnen verrichten:
temperatuur: goede digitale thermometer 10-50 euro (bijvoorbeeld Blokker)
relatieve vochtigheid: goede digitale hygrometer/thermometer 10-100 euro
(bijvoorbeeld een weerstationnetje van de Gamma)
goede CO2 - sensor 150-300 euro
De levering van CO2 sensors was tot enige tijd geleden voorbehouden aan firma's die leverden aan de Horeca (ivm CO2 gasflessen voor druk op de tap) en verder aan regeltechniekfirma's.
Sinds enige tijd leveren enkele firma's losse CO2 sensoren voor het grote publiek.
In de etalage op deze site staan enkele sensoren.
Hemmes Energietechniek levert de SenseLife CAM die op 12V, 220V en ook op USB aansluiting van uw PC werkt en die een meetbestandje aanmaakt op uw PC. We hebben ook een Excelfile gemaakt waarmee op eenvoudige wijze de grafiek gemaakt kan worden (Senselife CAM Graph). Het is zelfs mogelijk om met de Senselife CAM Graph geopend uw sensormetingen direct te zien ofwel het realtime weergeven van de grafiek van de metingen. Tevens wordt het gemiddelde en de bandbreedte bepaald en kan in de grafiek naast het gemiddelde ook een hulplijn met maximale waarde, setpoint of iets dergelijks worden weergegeven.
Achtergronden van behaaglijkheid/comfort:
Er zijn een paar factoren die bepalen of we het binnenklimaat comfortabel vinden:
temperatuur, vochtigheid, luchtsnelheid en de mate van frisheid en vervuiling.
De temperatuur voelen we zelf als te warm of te koud en de klimaatinstallatie gebruikt eenvoudige sensoren om het voor ons te regelen (thermostaatkraan op de radiator of een thermokoppeltje in de woonkamerthermostaat). Omdat ons lichaam ook stralingswarmte voelt en ook voelt of we "koud gezogen" worden door koude wanden onderscheiden we naast een luchttemperatuur ook een gemiddelde stralingstemperatuur. Dat die twee samen onze behaaglijkheid bepalen blijkt op een zonnige dag waar je na een tijdje in de zon gezeten te hebben toch maar weer even de schaduw opzoekt om weer af te koelen (je zit echter in dezelfde luchttemperatuur)
De vochtigheid van de lucht ervaren we zelf als te droog of te klam en de waarde de we ervaren is de "relatieve vochtigheid" welke afhankelijk is van de temperatuur van de lucht. Bij een woning vol lucht zal al deze lucht overal dezelfde absolute vochtigheid hebben maar met onze neus boven de warme radiator ervaren we een lage relatieve vochtigheid en met onze neus in de kelder vinden we het daar klam en vochtig omdat de lagere ruimtetemperatuur zorgt dat dezelfde lucht hier een hoge relatieve vochtigheid heeft. De meeste sensoren die de vochtigheid voor ons meten maken dan ook gebruik van de "relatieve vochtigheid". Deze sensoren waren tot een paar jaar geleden erg duur maar worden snel goedkoper nu er een elektronische versies worden gemaakt.
De luchtsnelheid ervaren we als tocht als het effect op ons oncomfortabel is maar als het erg warm is voeren we de luchtsnelheid juist op met een kamerventilator om met die warme lucht een afkoeling van ons lichaam te bereiken (ons zweet kan beter verdampen).
De frisheid en vervuiling van de lucht is een moeilijke factor. Onze neus is goed in staat om bij binnenkomst van een ruimte te bepalen of deze muf is of dat er een bepaald luchtje hangt. Het probleem is echter dat bij een langer verblijf onze neus langzaam went aan het nivo van vervuiling en zo merken we niet dat in een klaslokaal de zuurstof langzaam opraakt en er een te hoog gehalte van CO2 ontstaat. Ook een vervuiling van lucht door stoffen uit materialen, stofdeeltjes wordt door onze neus nog wel opgemerkt bij binnenkomst van zo'n ruimte maar een langzaam toenemende concentratie tijdens ons verblijf merken we niet meer op.
Voor het meten van de voldoende aanwezigheid van zuurstof gebruiken we het meten van het kooldioxide gehalte (CO2) in de lucht omdat kooldioxide wordt uitgeademd door mensen als ze zuurstof uit de lucht verbruiken. Een CO2 sensor is dus vooral bedoeld om mensen te wijzen op het ontstaan van een te hoog CO2 gehalte welke voorkomen kan worden door met meer verse buitenlucht te ventileren. Omdat er in de buitenlucht bijvoorbeeld 400 ppm CO2 aanwezig is en in de ruimte een stijgend gehalte via 800 naar 1200 ppm meet een CO2 sensor een forse verandering terwijl de hoeveelheid zuurstof in de ruimte slechts een procentje minder is geworden (een zuurstofsensor zou dus heel nauwkeurig moeten meten)..
Omdat mensen ook andere stoffen uitstoten kun je ook een zogenaamde luchtkwaliteitssensor gebruiken die het VOC-gehalte meet. VOC staat voor volatile organic compounds ofwel vluchtige organsche stoffen. Die sensors kunnen ook gebruikt worden om te waarschuwen voor andere organische stoffen die bijvoorbeeld door produktieprocessen in de lucht worden gebracht.
