Eerst ontvochtigen geeft drogere en iets afgekoelde lucht, een koelteterugwinning uit bevochtigde retourlucht geeft dan een mooie stabiele toevoertemperatuur die eigenlijk alleen afhankelijk is van de relatieve vochtigheid binnen. Dit is daarom een mooi systeem voor musea.
Doordat de energiezuinige ontvochtiger het zogeheten "reheat systeem" al in zich heeft is het dus niet meer nodig om eerst diep te koelen voor het bereiken van een vocht-setpoint en daarna na te verwarmen met condensorwarmte of nog erger met cv-water.
Amerikanen noemen het naverwarmen met condensorwarmte al baanbrekende energiebesparing maar vergeten dat de compressor wel heeft moeten werken voor het overpompen van deze voelbare warmte.
TNO heeft het Hemmes systeem doorgerekend en juist voor die lokaties waar een nauwkeurige vocht en temperatuurregeling gewenst is blijkt een 30% koelenergiebesparing mogelijk maar bovendien kan de koelmachine een 15% kleiner worden. Zie ook de pagina over de TNO-berekeningen
Er zijn ook recirculerende luchtbehandelingskasten in musea die eerst een beetje vochtige verselucht bijgemengd krijgen en daarna moet de ontvochtigingskoeler van deze kasten behoorlijk koelen om dat beetje opgemengde vocht er weer uit te krijgen. Alhier moet er dan navenant weer naverwarmd worden om weer die mooie strakke conditie te krijgen in de museum of depotruimte.
Een oplossing hiervoor is om een energiezuinige ontvochtiger te plaatsen parallel aan de grotere luchtstroom. De grote luchtstroom hoeft dan alleen nog verwarmd of een beetje gekoeld te worden en de parallel geplaatste energiezuinige ontvochtiger zuigt bij ontvochtigingsbehoefte een deel van die lucht aan en ontvochtigd deze en brengt deze drogere lucht daarna weer terug in de grote luchtstroom.
Deze parallelle plaatsing wordt ook wel toegepast bij Munters luchtdrogers die met een desiccant werken (droogwiel met bijv.silicagel), echter deze hebben naast de parallelle plaatsing aan de hoofdluchtstroom ook een aansluiting op de buitenlucht of andere lucht nodig om een regeneratieluchtstroom het wiel weer te kunnen laten drogen. Deze verbinding met buiten maakt het recirculerende systeem eigenlijk "lek" en voorkomen dient te worden dat eerder gefilterde lucht nu opeens vervuild kan worden met leklucht. Bovendien werken de meeste Munters units met elektrisch verwarmde lucht en dat is uit energetisch oogpunt "not done". Munters units hebben door die forse verhitting wel een diepere droging, maar dat is voor de meeste ruimten niet nodig.
Andere mogelijkheid voor musea is het plaatsen van de energiezuinige ontvochtiger op de aangezogen verselucht. Het lijkt dan eigenlijk of het museum of depot altijd in een mooi droog klimaat staat. Het energiezuinige ontvochtigingsbedrijf van de afzonderlijke luchtbehandelingssystemen voor de klimaatklassen is dan niet meer nodig. Bij museumruimten met een hoge vochtinbreng door publiek kan dan natuurlijk weer een extra ontvochtiging parallel op het betreffende luchtbehandelingssysteem worden gezet.
