Eind 1944 stelde Hitler zich niet tevreden met het tot staan brengen van de geallieerden. Hij wilde een offensief in het westen. Het ambitieuze doel was om op te rukken naar Antwerpen en zo een wig te drijven tussen Britten en Amerikanen. De operatie kreeg de naam “Wacht am Rhein”. Pantserdivisies werden vrijgemaakt en aangevuld met volksgrenadier divisies. Totaal ca. 300.000 man, 2.000 stukken geschut en 1.000 tanks. Op 16 december 1944 stortten het 6e pantserleger (von Manteuffel), het 5e pantserleger (Sepp Dietrich) en het 7e leger (Brandenberger) zich op het nietsvermoedende 5e Amerikaanse Legerkorps (Gerow) en 8e Amerikaanse Legerkorps (Middleton). Voorop ging Otto Skorzeny’s 150e pantserbrigade die beschikte over Amerikaanse uniformen en materieel en grote verwarring stichtte.
Op de heuvelrug Elsenborn hield het 5e legerkorps stand en elders verliep de Duitse opmars ook moeizamer dan gepland. Het lukte niet om belangrijke knooppunten en brandstofdepots in handen te krijgen en door de Geallieeerden werden snel versterkingen aangevoerd. St. Vith hield stand tot 21 december en het volledig omsingelde Bastogne weigerde zich over te geven (Nuts). Vanuit Nederland schoot o.a. het Britse XXXe korps van Horrocks te hulp en uit het Zuiden Patton’s 3e leger. Op 26 december maakten Patton’s tanks contact met de para’s van de 101e Airborne in Bastogne. Toch duurde het nog tot 28 januari 1945 voordat de Duitsers weer op hun uitgangspositie waren teruggeworpen en de “Battle of the Bulge” eindigde.
Reisprogramma (wijzigingen voorbehouden)
Dag 1 Heenreis. Amerikaanse begraafplaats Henri-Chapelle. Baracque Michel en de heuvelrug Elsenborn.
Dag 2 We volgen de operaties van het 6e pantserleger aan de hand van de opmars van de Kampfgruppe Peiper.
Dag 3 De operaties van het 5e en 7e Pantserleger in Luxemburg. Clervaux, Wiltz, Schumann’s Eck
Dag 4 De sector rondom Bastogne - terugreis via La Roche-en-Ardenne, Hotton, Marche-en-Famenne, Celles en Dinant.
